معرفی انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران

انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران تشکل مردم نهادی است که جامعه کتابداری و اطلاع‌رسانی و نهادها و فرآیندهای مرتبط با آن شامل مراکز آموزشی و پژوهشی، انواع کتابخانه‌ها، مراکز اسناد و آرشیوها و کتابداران، متخصصان و دانشجویان آن را نمایندگی می‌کند.

نخستین تشکل حرفه‌ای کتابداران ایران در سال ۱۳۴۴ بلافاصله پس از آغاز آموزش کتابداری نوین در دانشگاه تهران با نام انجمن کتابداران ایران (اکتا) تأسیس شد. به رغم کوچکی جامعه دانش‌آموختگان کتابداری، اکتا در طول حیات ۱۵ ساله‌اش، برای توسعه آموزش کتابداری و غنای ادبیات رشته، کارهای زیادی انجام داد که شرح آن‌ها مستند شده است.

در سال ۱۳۸۵ و پس از تحولات ناشی از انقلاب اسلامی ایران، تغییراتی در اساسنامه انجمن ایجاد شد و اساسنامه جدید عبارت بود از: ۱) حفظ شأن، موقعیت، امنیت شغلی، و حقوق حرفه‌ای کتابداران ایران؛

۲) حمایت از آزادی اندیشه، بیان، نوشتن، و خواندن، برمبنای بیانیه کتابخانه‌های عمومی یونسکو؛

۳) کمک به آموزش کتابداری و پیشبرد کتابداری نوین؛

۴) آگاه کردن جامعه ایرانی از اهمیت نقش کتابخانه‌ها و مراکز اسناد و کتابداران؛

۵) کمک به گسترش فرهنگ و علم. اساسنامه جدید همچنان تشکیل شورای انجمن کتابداران به جای هیأت مدیره را در بر داشت.

مهم‌ترین مسأله‌ای که انجمن کتابداران، پس از انقلاب، با آن روبه‌رو گردید متوقف شدن کمک‌های مالی دولت به انجمن‌های علمی و حرفه‌ای از جمله انجمن کتابداران ایران بود. علاوه بر این، علی‌رغم گزارش دبیر انجمن در مجمع عمومی سال ۱۳۵۹ که نشان می‌داد تعدا اعضای انجمن از ۱۶۷ نفر در سال ۱۳۵۸ به ۵۰۰ نفر در سال ۱۳۵۹ افزایش داشته، تعداد زیادی از اعضا از پرداخت حق عضویت یه انجمن خودداری کردند. افزون بر این، سازمان ملی تحقیقات که بعد از انقلاب جایگیزین مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی شده بود شورای انجمن را در فشار قرار داد تا محل دبیرخانه  انجمن در آن مرکز را که از سال ۱۳۵۰ در اشغال داشت تخلیه کند این مسائل و پاره‌ای مشکلات داخلی، شورای انجمن کتابداران را چنان ناتوان کرد که از عهده یافتن مکانی مناسب برای برگزاری اجلاس سالانه انجمن در سال ۱۳۶۰ برنیامد.  بدین ترتیب، چراغ عمر انجمن بدون اعلام رسمی خاموش گردید.

باتوجه به ضرورت تشکیل مجدد انجمن کتابداری ایران، کتابداران ایران با همکاری کتابخانه ملی از آغاز سال ۱۳۷۷ فعالیت‌های جدی‌تری را برای این منظور آغاز کردند. در پایان مهر این سال، نخستین همایش برای تشکیل هیأت مؤسس برگزار شد و اعضای هیأت مؤسس شامل دکتر فاطمه اسدی گرگانی، دکتر عباس حری، دکتر فریبرز خسروی، دکتر محمد حسین دیانی،  دکتر سعید رضایی شریف آبادی، دکتر احمد شعبانی، دکتر غلامرضا فدایی عراقی، دکتر عبدالحسین فرج‌پهلو و دکتر جعفر مهراد به اتفاق آرا انتخاب شدند. این انجمن این بار با نام کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران سرانجام در تاریخ ۳۱/۵/۱۳۷۹ از سوی وزارت علوم، تحقیقات، و فناوری به‌عنوان انجمن علمی به تصویب رسید و اساسنامه آن در ۶ فصل، ۲۵ ماده، ۵۸ زیر ماده، و ۱۷ تبصره مورد تأیید قرار گرفت.

 

منبع: http://www.ilisa.ir

نویسنده نوشته: فاطمه تاجداری

دانشجوی کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه خوارزمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *